myCalendar     myBudget     myGuestlist     myFriends     myGroups     myPhotos     myVideos     myBlog     downloads     Chat
Rss Facebook Google+ Twitter Youtube





Δ Ι Α Φ Η Μ Ι Σ Η





Μείνετε ενημερωμένοι
με Rss Feed. Τι είναι Rss;



Τώρα είναι Παρ Ιούλ 25, 2014 11:18 am
Δ Ι Α Φ Η Μ Ι Σ Η

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες




Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 325 Δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση Πρ.  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 22  Επόμ.
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 10:54 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
penthesilia

Εγγραφή: Δευτ Ιουν 21, 2010 8:37 pm
Δημοσιεύσεις: 2149
Καταχωρω και τη δικη μου ιστορία έν συντομία ( διότι σε άλλο πόστ έχω γράψει μυθηστορημα)

Η αφήγηση ξεκινάει απο την προηγούμενη ημέρα του τοκετου, κατα την οποία ήμουν στην 3η ημερα της 38ης εβδομάδας. Μετα απο ένα δίωρο μάθημα για ανωδυνο τοκετο πηγαίνω για ψώνια , τελείωνω με κάτι δουλειές μου κι επιστρέφω σπιτι. Είχα ένα πρώτο σύμπτωμα (απο το πρωί) το οποίο ήταν η ροζ βλέννα του τραχήλου αλλα ήξερα ότι αυτο δε σημαίνει άμεσο τοκετο. Μέχρι το βράδυ είδα αρκετές φορές αυτο το σημαδακι.
Το επόμενο πρωί ξύπνησα κακόκεφη. Βαριομουν, νυσταζα και αισθανόμουν ένα βαρος. Είχα κανονίσει να έρθει γυναίκα να καθαρίσει λίγο το σπιτι μου. Δεν είχα όρεξη να δώ κανέναν αλλα έκανα υπομονή γιατί ήθελα να μαζευτεί το σπιτι. Εκείνη λοιπόν καθάριζε κι εγω ήμουν μια στον υπολογιστη και χαζευα στο φόρουμ μια που είχα κάποια πρώτα πονακια. Εν τω μεταξυ τηλεφωνησα στον γυναικολογο μου για να κανονισω ραντεβού την επόμενη ημέρα στο ιατρείο του και του είχα αναφέρει πως ένιωθα. Όσο περνούσε η ώρα τα πονακια άρχισαν να γίνονται πιο έντονα σαν να είχα περίοδο αλλα κακιά περιοδο. Ήταν όμως υποφερτα.
Εκατσα έφαγα το καταπετασμα. Το φαγητο μου τουλαχιστον το ευχαριστηθηκα.
Κατα τις 3 το μεσημέρι Έφυγε και η γυναίκα. Επιτέλους, θα ήμουν πιο άνετα να κάτσω όπως ήθελα τις στιγμές που πονουσα. Οι πόνοι όσο περνούσε η ώρα έγιναν πιο δυνατοι και περισσότεροι, εστίαζαν στη μέση και έτσι δυσκολευομουν να βολευτω. Αποφάσισα να αρχίσω να σημειώνω τη διάρκεια και τη περιοδικοτητα εμφάνισης των πονων/ συσπασεων έχοντας μια σχετική εφαρμογή στον υπολογιστη. Μετα απο τη καταγραφή των πρώτων τιμών διαπίστωσα ότι οι πόνοι έρχονταν κάθε 10 λεπτά , διαρκουσαν το πολυ μέχρι ένα λεπτό. Συνέχισα τη καταγραφή και γύρω στις 5.30 μμ οι πόνοι έρχονταν πιο σύντομα και γίνονταν πιο δυνατοι (όχι όμως ανυποφοροι).
Επειδη κατάλαβα ότι δρομολογείται η κατάσταση , τηλεφώνησα στον άντρα μου που ήταν ακόμα στη δουλεια και δεν είχε ιδέα του τι συνέβαινε. Όντως έρχεται κατα τις 6. Όταν ήρθε με μαλωσε επειδη δε τον είχα ενημερώσει νωρίτερα
Κάνω ένα ντουζακι ενώ εκείνος επικοινωνεί με τον γιατρο. Ο γιατρός λέει να περιμένουμε ακόμα ένα μισάωρο και να ξαναμιλήσουμε. Αφού είχα λίγη ώρα φτιάχνω και το μαλλί με το πιστολακι ( ο άντρας μου με κοίταζε σαν εξωγιηνη αφού κοιλοπονουσα κάθε λίγο και έφτιαχνα και το μαλλί) Βασικά το στεγνωνα δεν είχα κουράγιο να φτιάξω και τη κούπ .
Περνάει και η μισή ώρα και επικοινωνούμε ξανά με τον γιατρο. Συζητούμε πως εξελίχθηκε η κατάσταση σε αυτο το μισάωρο και κανονιζουμε να βρεθούμε στο μαιευτήριο για να με εξετάσει. Παίρνουμε μαζι και τη βαλίτσα με ότι άλλο θεωρούμε απαραίτητο και φεύγουμε. Στη διαδρομή είχα πόνους οι οποίοι έρχονταν σχεδόν κάθε 3 λεπτά.
Πιάνει βροχή. Φτάνουμε γρήγορα στο μαιευτήριο αλλα δυσκολεύτηκα μέχρι να βγω απο το αυτοκίνητο. Είχα πάλι πόνους.
Με πηγαίνουν για εξέταση, εκει η μαια διαπιστώνει ότι είχα διαστολη 4 (απογοητευτηκα. Θεωρούσα ότι είχα παραπάνω)
Η μαια μου λέει ότι ´κλιςμα δε προλαβαίνουμε να κάνουμε οπότε θα γίνει μόνο ο " καλλωπισμος" της περιοχής κοινώς ξυρισμα. Καθώς ξυρίζουν , μου παίρνουν ιστορικό και παράλληλα πονουσα. Ήταν βασανιστικη στιγμή. Κάποια στιγμή μου βάζουν όρο και παίρνουν αίμα. Το χέρι μου είχε μουδιασει και μου ζητούσαν να υπογράψω τις απαντήσεις που είχα δώσει στο ιστορικό. Τελικα με χίλια ζόρια υπογραφω αθλια με το αριστερό.
Ένα τω μεταξύ ήρθε και ο γιατρός μου και μπαίνει και ο άντρας μου μέσα που θα παρακολουθούσε τον τοκετο. Αφού ψιλοσυζητησαμε και κάναμε λίγη πλάκα για όλα αυτα που συμβαίνουν με εξετάζει και βρίσκει διαστολη 8 μέσα σε μισή ώρα! Γεννάς! Μου λέει. Με βάζουν στον καρδιοτοκογραφο, έρχεται καρδιολόγος και με εξετάζει και αρχίζουμε να παρακολουθούμε τις συσπασεις. Οι πόνοι παρέμεναν να τους νιώθω στη μέση αλλα πλέον όλο και πιο χαμηλά προς τη λεκάνη. Παράλληλα περιμέναμε τα αποτελέσματα της εξέτασης αίματος προκειμένου να επιτραπει η εφαρμογή επισκληριδιου,το είχα ζητήσει έξ αρχής. Πλέον, πιστεύω ότι θα μπορούσα και να μην έκανα. Οι πόνοι ήταν μεν δυνατοι αλλα επειδη δεν είναι συνεχόμενοι το σώμα ανακουφιζεται και ανακτά δύναμη για να αντιμετωπίσει τον επόμενο. Κατα τις 10 έρχεται η αναισθισιολογος. Ούτε που κατάλαβα ποτε τελείωσε. Το μόνο που περιμέναμε πλέον ήταν να ενεργήσει η επισκληριδιος ώστε να προχωρήσει ο τοκετος. Η δόση της επισκληριδιου δεν ήταν μεγάλη. Είχα ακόμα συναίσθηση του πόνου σε πιο ήπιο τόνο αλλα όριζα πλήρως την κινηση των ποδιών μου .
Ο γιατρός μου με ελέγχει για άλλη μια φορά. Πλήρη διαστολη οπότε ξεκινάμε. Η μαια με ενημερώνει για τη διαδικασία των εξωθησεων. Όταν ξεκινά η σύσπαση θα πρέπει να ωθώ κι εγω όσο πιο δυνατά μπορώ επικεντρώνοντας την ώθηση στο σημείο χαμηλά που θα βγει το μωρό, λίγο ανασηκωμενη και Κρατώντας την αναπνοή μου. Την πρωτη φορά δε το έκανα σωστά. Δίνοντας μου οδηγιες όμως για το που έκανα λάθος έκανα άλλες τρεις προσπάθειες και βγήκε το κεφαλακι. Στη τελευταία προσπάθεια έγινε και περινεοτομη. Την κατάλαβα που την έκανε και η αλήθεια είναι ότι μόλις την έκανε βγήκε κι ο μικρός. 10.40μμ.
Μου τον φέρνουν κατευθείαν πριν κάνω κοπεί ο ομφαλιος λωρος. Ο μικρουλης προσπαθεί να κλαψει και ρίχνει μια τσιριδα. Ο άντρας μου κλαίει κι εγω γελάω. Γελάω συνέχεια. Είναι κατι το συγκλονιστικό. Σαν όνειρο. Ο γιατρός με προσγειωνει λίγο για να δώσω άλλη μια εξωθηση για τον πλακουντα. Γίνεται κι αυτο και μας τον δείχνει αλλα σιγά μην ασχοληθούμε.
Κάποια στιγμή μας τον παίρνουν , κόβουν τον ομφάλιο και τον πλένουν και τον μετρούν. Εγω κι ο άντρας μου αποσβολωμενοι. Ο γιατρός ξεκινάει τη κοπτοραπτικη. Αρχίζει να με ραβει. Αυτο ήταν το πιο ενοχλητικό σε όλον τον τοκετο. Μας τον ξαναέφεραν όμως κι έτσι αποξεχαστηκα.
Έν συνέχεια, με βγάζουν έξω για να με δουν οι φίλοι και οι συγγενείς που είχαν έρθει. Δακρυσαμε, γελασαμε, βγάλαμε φωτογραφίες... Πολυ γλυκές κι αυθεντικές στιγμές. Κατόπιν με πήραν στην ανανηψη όπου μου έβγαλαν τον όρο και τα σωλήνακια της επισκληριδιου, με επλυναν , μετρησαν θερμοκρασία και πίεση και με άφησαν εκει καμία ώρα. Ο γιατρός είχε δώσει εντολή να θηλασω αμέσως . Έτσι μου έφεραν ξανά τον πρίγκιπα μου και μείναμε μόνοι μας να απολαύσουμε τη γνωριμία μας. Όπως και να έχει όταν λέω ότι το έζησα σαν όνειρο όντως μέχρι σήμερα δεν έχω αντιληφθεί ότι πέρασα τη διαδικασία φ/τ. Ίσως επειδη έβλεπα τον τελευταίο καιρο στον ύπνο μου ότι γεννουσα είχα αυτη τη ψυχολογία. Ενω πονουσα εγω, εξωθουσα εγω, παράλληλα είχα την αίσθηση ότι ήμουν θεατής σε όλα αυτα που έγιναν. η τόσο μεγάλη ευτυχία προκάλεσε ένα είδος υπέρβασης του εαυτού μου. Δε ξέρω πως αλλιώς να το εξηγήσω.

Ας είναι ευλογημένο και καλοτυχο! ... Και όλα τα παιδάκια!
Οι εγκυμονουσες ας έχουν έναν σύντομο και όσο είναι εφικτό, ανώδυνο τοκετο για να χαρούν τα μωρακια τους!

Τελικα copy paste το έκανα.. Έξ ου και το σεντόνι!

_________________
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 12:12 pm 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
MarVa!

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 03, 2012 12:18 pm
Δημοσιεύσεις: 2667
penthesilia μου πολυ συγκηνιτικη η ιστοριουλα της γεννας σου! Να'στε παντα καλα κοπελα μου εσυ και το μωρακι σου και ευτυχισμενοι με τον αντρουλη σου!
Και οταν με το καλο θελησεις και ενα δευτερο μπεμπε. χιχιχ!

_________________
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 12:38 pm 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
penthesilia

Εγγραφή: Δευτ Ιουν 21, 2010 8:37 pm
Δημοσιεύσεις: 2149
Χαχα! Ας ξεπεταχτεί αυτός ο κυριούλης και βλέπουμε και για το δεύτερο!
Σε ευχαριστω ΜarVa μου! Κι εσείς να χαρείτε όλες αυτές τις στιγμές και τις συγκινήσεις οπότε το θελήσετε!

_________________
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 12:44 pm 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
MarVa!

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 03, 2012 12:18 pm
Δημοσιεύσεις: 2667
Τη καλυτερη ευχη μου εδωσες κοπελα μου. Σ'ευχαριστω μεσα απ'την καρδια μου! Εχουμε σκοπο αμεσως μετα τον γαμο (μην σου πω και κανα 2 μηνες πιο πριν) να ξεκινησουμε προσπαθειες για μπεμπε. Μακαρι να πανε ολα καλα!

_________________
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 1:23 pm 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
daskala

Εγγραφή: Κυρ Φεβ 20, 2011 8:45 pm
Δημοσιεύσεις: 2082
Αχ υπεροχες, μοναδικες στιγμες! Να σας ζησει τι νινακι!!!

_________________
Εικόνα Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 06, 2012 6:17 pm 
Χωρίς σύνδεση
Queen
Queen
swanocean

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 27, 2010 8:56 pm
Δημοσιεύσεις: 1051
Συγκινητική ιστορία!Να σας ζήσει ο παίδαρος!

_________________
Καθένας έχει τρεις χαρακτήρες:αυτόν που δείχνει,αυτόν που έχει κι αυτόν που νομίζει ότι έχει

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 07, 2012 8:46 am 
Χωρίς σύνδεση
Goddess
Goddess
tatis

Εγγραφή: Παρ Αύγ 22, 2008 8:39 am
Δημοσιεύσεις: 5045
..αχ τι όμορφες ιστορίες. Πάω να βρω την δικιά μου να την διαβάσω!!! ;)


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 08, 2012 8:21 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
natasou

Εγγραφή: Δευτ Αύγ 23, 2010 9:58 am
Δημοσιεύσεις: 1972
πολύ όμορφες περιγραφές!!!
η δική μου πιστεύω θα είναι σύντομη, να μη σας κουράζω κιόλας!
καταρχάς είχα μια πολύ όμορφη εγκυμοσύνη, χωρίς εμετούς, ναυτίες κλπ. πιθανή ημερομηνία τοκετού ήταν στις 20 ιούλη. αφού δεν σπάσαν τα νερά και δεν είχα καθόλου πόνους, στις 20 το βράδυ, αφού είχα ετοιμάσει τη βαλιτσούλα μου, είχα ξυριστεί, πήγαμε στο μαιευτήριο, εγώ, ο άντρας μου και η μαμά μου. δε φοβόμουν τη γέννα ουτε τους πόνους. αυτό που με ανησυχούσε ήταν το κλίσμα!!! είχα ακούσει διάφορες ιστορίες και είχα τρομοκρατηθεί! εντέλει όλα πήγαν καλά και στις 11 το βράδυ έφαγα το πρώτο κολπικό υπόθετο! με πήγαν στο δωμάτιό μου και η συμβουλή του γιατρού μου ήταν να ξεκουραστώ και να κοιμηθώ. που να κλείσω μάτι βέβαια από την διπλανή μανούλα που ροχάλιζε όλο το βράδυ;;; κατά τις 5 τα ξημερώματα έφαγα και το δεύτερο υπόθετο. πλέον οι πόνοι άρχισαν να γίνονται εντονότεροι και θυμάμαι ότι κατά τις 7 με κατέβασαν στον προθάλαμο τοκετού. εκεί περίμενα τον άντρα μου να μπει μέσα για να ζητήσω να μου κάνουν επισκληρίδιο. αφού πέρασε και αυτό, ήρθε και ο γιατρός μου και αρχίσαμε το σπρώξιμο! όταν με μετέφεραν στην αίθουσα τοκετού, μετά από 3-4 καλά σπρωξιματάκια και το κόψιμο του κόλπου μου (το ένοιωσα, δε κατάλαβα τίποτα αλλά το ένοιωσα ότι με έκοψε) βγήκε το μωράκι μου!!! η ώρα ήταν 11:45! ο άντρας μου έκοψε τον ομφάλιο λώρο! γι' αυτόν ήταν μια απίστευτη εμπειρία που εννοείται θα το ξανάκανε! μετά από λίγη ώρα, αφού έκλαψε η μικρή μου, μου την έδωσαν για πρώτη φορά αγκαλιά! τι όμορφο συναίσθημα!!! το κοίταξα καλά καλά να δω τι φατσούλα του και ναι μου άρεσε πολύ!!! μετά αφού μου την πήραν, ο γιατρός με έραβε και θυμάμαι κάναμε πλάκα.
ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία αλλά φυσικά χάρη στον γιατρό μου, που ότι μου είχε πει έτσι ακριβώς γίναν όλα. αχ συγκινήθηκα τώρα!!! ελπίζω να μη σας κούρασα... εύχομαι όλες οι υποψήφιες μανούλες να έχουν μια τόσο όμορφη εμπειρία σαν εμένα!

_________________
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 08, 2012 9:39 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
hello kitty

Εγγραφή: Παρ Νοέμ 27, 2009 4:37 pm
Δημοσιεύσεις: 1572
Ας γράψω κι εγώ τη εμπειρία της γέννας μου, ο γιος μου βέβαια είναι σχεδόν 10 μηνών, αλλά κάλλιο αργά.... :wink:

Η γιατρός μου, μου είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή σχεδόν της εγκυμοσύνης, ότι εάν έφτανα τις 40 εβδομάδες και δεν είχα γεννήσει, θα κάναμε πρόκληση. Και αυτό, γιατί είναι της άποψης, ότι ξεπερνώντας αυτό το όριο, θέτει σε κίνδυνο την υγεία του παιδιού κλπ...και για άλλους λόγους που δεν ήθελε να μου αναλύσει για να μη με τρομοκρατεί κλπ...
Τεσπά, εγώ έκανα τον τελευταίο μήνα περιπάτους, περπατήματα, δουλειές...τα πάντα...αλλά το μωρό ούτε είχε εμπεδωθεί, ούτε ο τράχηλος είχε μικρύνει. Φτάσαμε λοιπόν στις 39 εβδομάδες και 6 μέρες, οπότε στις 11 το βράδυ μπήκαμε στο ΛΗΤΩ, αφού είχα ετοιμάσει τα πράγματά μου και είχα κάνει χαλαρωτικό μπάνιο.
Μόλις φτάσαμε, με παρέλαβε η μαία, μου έκανε καλωπισμό και κλύσμα (τα οποία ούτε ήθελα να τα σκέφτομαι cussingblack , αλλά ήτανε τόσο καλή και τόσο γρήγορη η μαία, που ούτε κατάλαβα για πότε έγιναν).
Μου έκανε και δακτυλική εξέταση και μου είπε χαρακτηριστικά: "έχουμε δρόμο ακόμη μπροστά μας...αλλά δεν ΠΤΩΟΥΜΑΣΤΕ!"
Έκανα ντουζάκι, έβαλα τη ροζ ρόμπα και στη συνέχεια μου πήρανε ένα ιστορικό και αίμα. Φωνάξανε τον άντρα μου στη συνέχεια και με ανεβάσανε στο δωμάτιο των ωδυνών. Ήτανε πολύ ωραία εκεί μέσα, ωραία χρώματα στους τοίχους, ζεστή ατμόσφαιρα, τηλεόραση , μουσική, το μόνο που θύμιζε μαιευτήριο ήτανε το μόνιτορ του καρδιοτοκογράφου. Ήρθε και σε λίγο η γιατρός μου και μου έβαλε το υπόθετο και μου είπε ότι αυτό γίνεται για να προετοιμαστεί καλά ο τράχηλος, το πρωί όμως θα βάζαμε κανονικό ορό με τεχνητούς πόνους. Όλο το βράδυ είμαστε μόνοι μας με τον άντρα μου (αυτός φορούσε τη μπλε ρομπίτσα...χιχι), δεν πήγαμε σε δωμάτιο, κάτσαμε στην αίθουσα για να με παρακολουθούνε συνεχώς από το μόνιτορ, εγώ δεν ήθελα να κοιμηθώ καθόλου, προσπάθησα μόνο να χαλαρώσω. Σε κάποια φάση μάλιστα ακούσαμε και από το δίπλα...μια γέννα!!!!!!!Μια γυναίκα φώναζε" ΠΟΝΑΩ...ΠΟΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΩ"....και αμέσως μετά ακούστηκε και το κλαματάκι του μωρού και τα χειρόκρετήματα των μαιών που της λέγανε "ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!"

Την άλλη μέρα στις 7 ήρθε η γιατρός μου και μου βάλανε τον ορό, αρχίσανε σε λίγο οι συσπάσεις και σιγά σιγά η διαστολή. ΄Αρχισα να πονάω αρκετά, παρόλο που είμαι αρκετά ανθεκτική στον πόνο, οπότε εκεί μου κάνανε επισκληρίδιο, χωρίς καν να με ρωτήσουνε. Η διαδικάσία της επισκληριδίου δεν ητανε τπτ...αμέσως με έπιασε και δεν πόνεσα καθόλου. Η διαστολή συνεχιζότανε...αργά σχετικά. Έξω είχανε μαζευτεί οι γονείς μας και περιμένανε. Εγώ είχα πολύ καλή περιποίηση από τις μαίες του ΛΗΤΩ...και η γιατρός μου φυσικά στο πλάι μου συνεχώς, είχε κλείσει εννοείται το ιατρείο εκείνη τη μέρα. Στην αίθουσα των ωδυνων, είχε και άλλο ένα κρεβάτι δίπλα....και ένώ το βράδυ ήμασταν μόνοι μας, το πρωί άρχισαν να φέρνουνε και άλλες επίτοκες κοπέλες, είτε με σπασμένα νερά, είτε με πόνους. Σε κάποια φάση, η γιατρός μου έσπασε τα νερά, τα οποία δενε σπάγανε και εύκολα....πόνεσα αρκετά μπορώ να πω. Μετά από αυτό με εξετάζανε κάθε λίγο, προχωρούσε και κάπως η διαστολή, αλλά ήμασταν μακριά ακόμη. Οι διπλανές κοπέλες δεν το συζητώ, γεννούσανε η μία μετά την άλλη...κι εγώ ακόμη εκεί!
Σε κάποια φάση μου είπε η γιατρός μου ότι ο μπέμπης ερχότανε με το κεφαλάκι γυρισμένο στο πλάι, κάτι που δυσκολεύει την εξέλιξη του τοκετού.....έπρεπε να κάνουμε ασκήσεις δεξιά ριστερά, μήπως και γυρίσει.....

Ακολουθήσανε ΠΟΛΛΕΣ ώρες άγχους, δόσεων ωοτοκύνης και δόσεων επισκληριδίου....Το παιδί ΔΕΝ γυρνούσε, οι παλμοί του όμως δεν πέφτανε, οπότε δεν ζοριζότανε και δεν ανησυχούσαμε. Σε κάποια φάση, με έπιασε τόση φαγούρα από την επισκληρίδιο, που δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ, έβαζα τον άντρα μου να με ξύνει...μου δώσανε και κάτι για τη φαγούρα, αλλά ελάχιστα έκανε.
Με εξέτασαν πολλοί γιατροί της βάρδιας (ανάμεσά τους και ένας μαθουσάλας :lol: ), οι μαίες αλλάξανε βάρδια, εγώ εκεί. Σε κάποια φάση με πιάσανε και κλάματα από το στρες....
Η γιατρός μου έλεγε ότι εάν κάτι δεν πήγαινε καλά με το παιδί, θα φαινότανε στο καρδιοτοκογράφο, από την άλλη όμως είχε ήδη πάει 7 το απόγευμα, είχα σχεδόν 12 ώρες με τα νερά σπασμένα...και για ΠΑΝ ενδεχόμενο έπρεπε να έχουμε έτοιμο χειρουργείο καισαρικής. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ αγχωνόμουνα μήπως κάτι πάθει το παιδί...και δεν με ένοιαζε η καισαρική, απλά στεναχωριόμουνα γιατί θα ήθελα να είμαστε μαζί μα τον άντρα μου, κάτι που στην καισαρική θα ήτανε ανέφικτο.

Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο, ούτε να φοβίσω τις μέλλουσες μανούλες, αλλά η διαδικασία που πέρασα ήτανε αρκετά αγχωτική και το παιδί γύρισε κυριολεκτικά τελευταία στιγμή. Ακολούθησαν οι εξωθήσεις...έκανα άπειρα σετ!!! Ήμουνα εξαντλημένη ψυχολογικά , έπρεπε όμως να συγκεντρωθώ. Είχα μείνει η μόνη επίτοκος στις ωδύνες και όλες οι μαίες είχανε έρθει πάνω μου. Μου έλεγαν πώς να σπρώξω και το πέτυχα με τη ΜΙΑ. Με επιβράβευαν και με ενθάρρυναν πάρα πολύ. Μία μάλιστα μου είπε χαρακτηριστικά " Το έχω πάρει προσωπικά, θα γεννήσεις φυσιολογικά, ΤΕΛΟΣ"...
ο άντρας μου παρόλο που ήτανε ψύχραιμος σε όλη τη διάρκεια,στη φάση των εξωθήσεων, δεν άντεξε...και πήγε λίγο στην άκρη!Σε κάποια φάση μου λένε:" Είμαστε έτοιμοι για το χειρουργείο!!!"
Με μεταφέρανε γρήγορα, με βάλανε στο κρεβάτι, πρέπει να έκανε άλλα 2-3 σετ εξωθήσεων και τελευταία δόση επισκληριδίου....και.....ΒΓΗΚΕ ο γιος μου, μετά κόπων και βασάνων, στις 9.35 το βράδυ!!!!!Το κλάμα του ΔΙΑΠΕΡΑΣΤΙΚΟ και βροντερό......λες και δεν ήτανε νεογέννητο.Μου τον δώσανε σε μια πετσέτα να τον κρατήσω, εγώ από την τόση ένταση έκλαιγα....και ο άντρας μου μαζί! Τους ευχαριστούσα όλους που με έιχαν βοηθήσει τόσο, είχα και μεγάλο κοινό στη γέννα μου , όλες οι μαίες και οι γιατροί που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμη στο μαιευτήριο.

Η μαία πήρε το μωρό με τον άντρα μου να τον καθαρίσουνε και να το δείξουνε στους γονείς μας. Ειχε γεννηθεί 3460 κιλά και 53 πόντους. Εμένα αφού μου βγάλανε τον πλακούντα (ένιωθα απλά κάτι να τραβιέται από μέσα μου) και με ράψανε , με πήγανε στην ανάνηψη. Εκεί με χαιρετήσανε οι μαίες, που τέλειωνε η βάρδιά τους, είχα κλέισει 24 ώρες στην αίθουσα των ωδυνών. Αργότερα ήρθε και η μαία που με είχε παραλάβει το προηγούμενο βράδυ: "Τελικά μας περίμενες, εεε?Ήθελες να με ξαναδείς???", μου είπε και γέλασε...Σε λίγο φέρανε και τον μικρό, τον οποίο τον έφαλα στο στήθος και έκανε αμέσως πολύ καλές και ζωηρές θηλαστικές κινήσεις.

Οι μέρες που ακολούθησαν στο ΛΗΤΩ ήτανε πολύ καλές, με τις κοπέλες που είμασταν μαζί στο δωμάτιο κάναμε καλή παρέα...και η περιποίσηση που είχαμε ήταν άριστη σε όλα τα επίπεδα. Ακόμη νοσταλγώ τις μέρες στο μαιευτήριο :cry:

Αυτή ήτανε η δική μου ιστορία, αγχωτική και μακροσκελής μεν, την εμπειρία του ΦΤ δεν την αλλάζω με τίποτα όμως! Θα προτιμούσα να είχανε γίνει όλα πιο φυσικά, γιατί σίγουρα και ο τοκετός θα ήτανε πιο γρήγορος...αλλά δεν πειράζει. Το αγοράκι μου άντεξε και βγήκε μια χαρά!Ακόμη νιώθω, ότι το δώρο του ΦΤ , εκτός από τη γιατρό μου και τις μαίες, μου το χάρισε ΚΑΙ το παιδί μου!


Μη φοβάστε τη γέννα....γιατί έτσι δεν θα μπορέσετε να ζήσετε 100% τις μαγικές αυτές στιγμές!Ζήστε το όσο μπορείτε!

_________________
Εικόνα

Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 08, 2012 1:45 pm 
Χωρίς σύνδεση
Queen
Queen
pharmacy

Εγγραφή: Κυρ Ιουν 06, 2010 3:58 pm
Δημοσιεύσεις: 1103
Τοποθεσία: θεσσαλονικη
axxxxxxxxx μου θυμησες τα δικα μου..να σου ζησει ο γιοκαρινος σου...διβαζω κ νοσταλγω την δικη μου γεννα...αν μορουσα θα εκανα 10 παιδια καπακι...η γεννα μου ηταν ονειριη αν κ εμενα πολυωρη...ολα τα παιδακια του κοσμου ας τα εχει καλα ο θεουλης

_________________
Εικόνα[/url]Make a pregnancy ticker
ΕικόναΕικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 10, 2012 8:24 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
ang

Εγγραφή: Τρί Ιαν 25, 2011 7:01 pm
Δημοσιεύσεις: 1816
Όπως είχα αναφέρει και σε άλλο τόπικ αφού το παιδί μέχρι την τελευταία εβδομάδα ήτανε ψηλά και ο τράχηλος θεόκλειστος ότι την Παρασκευή 7/9 θα έκανα εισαγωγή στο ΡΕΑ για να κάνω πρόκληση. Το είχα πάρει απόφαση και απλά την προηγούμενη βδομάδα περίμενα να περάσουν οι μέρες για να φτάσει η Παρασκευή! Την Δευτέρα διαπίστωσα στο σκούπισμα ότι είχα και βλέννα αλλά δεν θεώρησα ότι αυτό σημαίνει κάτι αφού την προηγούμενη μέρα με είχε δει ο γιατρός και το μωρό ήταν πολύ ψηλά ακομα. Την Τρίτη είχα από το πρωί κάποιες ενοχλήσεις και πονάκια αλλά δεν έδωασα καμία σημασία. Το βραδάκι κατά τις 22.30-23.00 παρατήρησα ότι είχαν αρχίσει να γίνονται έντονα και αποφάσισα να αρχίσω να τα σημειώνω για να δω κάθε πότε ερχόντουσαν και διαπίστωσα ότι ερχόντουσαν κάθε 11-10 λέπτα!!!Δεν ήμουν όμως σίγουρη ότι ήταν πόνοι γέννας οπότε έστειλα τον άντρα μου για ύπνο λέγοντας του χαρακτηρίστικά "κοιμήσου καμιά-δυο ωρίτσες γιατί μας βλέπω να ξενυχτάμε και θα χρειαστείς δυνάμεις" και εγώ συνέχισα να καταγράφω τα πονάκια μέχρι τις 02.00 όπου πλέον ερχόντουσαν με συχνότητα 6-7 λεπτών. Ε τότε άρχισα να συνειδητοποιώ ότι γεννάω. Χωρίς καθόλου άγχος σηκώθηκα έκαναν το μπανάκι μου, ντύθηκα και πήρα τον γιατρό μου τηλ ο οποίος μου είπε να πάω στο μαιευτήριο. Εκείνος ήταν ήδη εκεί μια και ξεγεννούσα κάποια άλλη κοπέλα. Ξυπνησα τον καλό μου, πήραμε και την μαμά μου και φύγαμε για το μαιευτήριο. Έκανα εισαγωγή και με το που με εξέτασε η προισταμένη μου λέει έχει ξεκινήσει η διαδικασία (είχα διαστολή 2), σήμερα θα γεννήσεις!!!Ήρθαν οι κοπέλες με ετοιμάσανε (ξύρισμα , κλύσμα) πέρασε και ο γιατρός μου με είδε και με μεταφέρανε σε λενα δωμάτιο όπου με συνδέσανε με τον καρδιοτοκογράφο, μου πήρανε ιστορικό, ο γιατρός μου έσπασε τα νερά (όπου δεν κατάλαβα τίποτα από πόνο πάρά μόνο τα αισθάνθηκα ζεστά να τρέχουν στα πόδια μου) και μου βάλανε τον καθετήρα της επισκληριδίου για να είναι έτοιμος. Εντωμεταξύ ο γιατρός μου είπε ότι το μωρό είναι ψηλά και ότι θα γεννήσω σε περίπου 12 ώρες. Ενημερώσανε και τον καλό μου ο οποίος ήρθε δίπλα μου και περιμέναμε. Με όλα αυτά η ώρα είχε πάει 07.00. Εγώ πονούσα αλλά ο πόνος ήταν υποφερτός ωστόσο ο γιατρός μου έδωσε εντολή να μου βάλλουν μια μικρή δόση επισκληριδίου για να μην εξαντληθώ από τους πόνους μια και είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Μου κάνουν τη δόση και εγω κυρία!!!! Τα πονάκια εξαφανίστηκαν και ήμουν πολύ χαλαρή. Το μόνο που με ενοχλούσε ήταν η απίστευτη φαγούρα που με είχε πιάσει σε όλο μου το σώμα η οποία προερχόταν από την επισκληρίδιο όπως μου είπαν. Οι ώρες περνούσαν αλλά η διαστολή εκεί, στις 09.30 είχε φτάσει μόλις στο 3, το μωρό ψηλά και ο καρδιοτοκογράφος να βαράει κόκκινο μια και οι σφυγμοί του μωρού κάθε τρεις και λίγο φτάνανε πάνω από 200. Εκεί εγω λίγο ανησύχησα γιατί φοβήθηκα ότι ο μικρός ζοριζόταν και ότι θα με βάζανε για καισαρική. Κατά τις 10.00 σταμάτησε η δράση της επισκληριδίου και μετά από 1 ώρα πόνων λέω σε μία μαία να μου βάλουν 2η δόση γιατί πονούσα πλέον πάρα πολύ. Μου λέει οκ αλλά κάτσε πρώτα να δω που είμαστε. Με το που με εξετάζει μου λέει φωνάζοντας τη δόση κοπέλα μου εδώ εσύ γεννάς!!!!Εκεί επικράτησε ένας ψιλοπανικός!!Ψαχνανε να βρούνε το γιατρό μου ο οποίος ξεγεννούσε άλλη κοπέλα (αλλά ευτυχώς ήρθε εγκαίρως), ήρθαν δύο μαίες που μου διπλώσανε τα πόδια και μου λενε πάμε να αρχχίσουμε τις εξωθήσεις και ο άντρας μου να τρέχει να προλάβει να ενημερώσει τους δικούς μας που είχανε μαζευτεί ότι γεννάω!!!Εγώ να χτυπιέμαι ότι δεν μπορώ να το κάνω γιατί οι πόνοι ήταν αβάσταχτοι και να παρακαλάω το γαιτρό για μια δόση. Εκείνος να επιμένει ότι με 2 σπρωξιές θα βγει το παιδί ενώ αν βάλουμε δόση θα καθυστερήσει η διαδικασία, ο άντρας μου να μου σφίγγει το χέρι και να μου δίνει κουράγιο. 11.15 ξεκινάμε τις εξωθήσεις και 11.40 ακούω το πιο γλυκό κλάμμα του κόσμου και βλέπω το μικρό μου!!!Μου φαινόταν σαν ψέμα, ο άντρας να κλαίει εγώ να μην έχω ακριβώς συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Τον ζυγίσανε, τον τυλίξανε σε μια πετσετούλα και μου τον δώσανε μέχρι να τελείωσει ο γιατρός με τον πλακούντα, το ράψιμο κλπ. (

_________________
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 10, 2012 8:29 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
ang

Εγγραφή: Τρί Ιαν 25, 2011 7:01 pm
Δημοσιεύσεις: 1816
...εντωμεταξύ την ώρα που με έκοψε το κατάλαβα και γυρνάω και λέω μες στην ψυχραιμία στον καλό μου παει με έκοψε και γελάσαμε και ο γιατρός μου λέει καλέ κάνεις και χιούμορ!!!!Αφού τελείωσαμε με όλα αυτά με δείξανε στους δικούς μου, με πήγαν στην ανάνηψη και μετά παό 2 ώρες είχα ανέβει στο δωμάτιο μου.
Εδώ να αναφέρω ότι έμεινα πολύ ικανοποιημένη από όλο το προσωπικό στο ΡΕΑ. όλες οι κοπέλες ήταν ευγενέστατες και με βοηθήσανε σε ότι χρειάστηκα!Ευτυχώς είχα πολύ γρήγορη ανάρρωση!Το απογευματάκι έκοβα βόλτες στους διαδρόμους του μαιευτηρίου!!!!!
Ελπίζω να μην σας κούρασα και εύχομαι σε όλες να μπορέσουν να 'εχουν μια πολύ όμορφη εμπειρία από τον τοκετό όπως έχω εγώ από τον δικό μου!!!

_________________
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 10, 2012 9:48 am 
Χωρίς σύνδεση
Empress
Empress
ginni

Εγγραφή: Παρ Μαρ 26, 2010 2:42 pm
Δημοσιεύσεις: 2674
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Αχ κοριτσάκι μου άλλο τόσο να έγραφες δν θα χόρταινα να διαβάζω!!!!!!!!!!!
Να σας ζήσει κ πάλι!!!
Απ' ότι κατάλαβα είχες έναν πολύ καλό τοκετό!
Μακάρι όλες μας να γεννήσουμε έτσι!
Καλή προσαρμογή με τον μπεμπούλη σου κ να τους δώσεις πολλά πολλά φιλάκια απο εμένα κ την μπουμπού μου!!!!!!!!!!

_________________
Εικόνα Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 10, 2012 1:26 pm 
Χωρίς σύνδεση
Fairy
Fairy
Stefanie

Εγγραφή: Παρ Αύγ 08, 2008 5:57 pm
Δημοσιεύσεις: 3432
Ang να σας ζήσει ο μπεμπάκος σας!! Να είναι γερός και τυχερός! Πολύ με συγκίνησε η περιγραφή σου!

_________________
Εικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Είμαι μαμά και αυτή είναι η ιστορία της γέννας μου
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 10, 2012 1:38 pm 
Χωρίς σύνδεση
Queen
Queen
vanu

Εγγραφή: Πέμ Μαρ 31, 2011 8:34 am
Δημοσιεύσεις: 1298
Αυτό το διάστημα στον μυαλό μου είναι πολύ έντονη η σκεψη για τον προσεχή τοκετό μου. Όταν διβάζω τόσο όμορφες περιγραφές σαν την δική σου ang νιώθω πολύ όμορφα! Να σου ζήσει το μπεμπακι σου! Να είναι καλότυχο με πολύ υγεια και ευτυχια στην ζωή του! :-)

_________________
ΕικόναΕικόνα
Εικόνα
Εικόνα


Κορυφή
  Προφίλ Αποστολή προσωπικού μηνύματος  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 325 Δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση Πρ.  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 22  Επόμ.

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες


Μέλη σε σύνδεση

Εγγεγραμμένα μέλη: Ariel2, Bing [Bot], felicia87, Google [Bot], Google Adsense [Bot], limnos, marianad, marouli1, nena13, Thea, zizi


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  




Παρακαλούμε πολύ να μην διαφημίζετε υπηρεσίες και προϊόντα στα post του Forum.
Όποιο post εμπεριέχει διαφήμιση θα διαγράφεται αμέσως.
Εάν θέλετε να διαφημιστείτε στο teleiosgamos.gr παρακαλούμε επικοινωνήστε στο : sales@qwerty.gr ή τηλεφωνήστε στο 2106180171
Έδρα εταιρείας: Επταλόφου 1, Μαρούσι 151 24



Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com