Κατά την ιστορική αναδρομή το δαχτυλίδι  έχει συμβολική έννοια, ως γαμήλιο δαχτυλίδι ή να δείξει την τάξη ή την αρχή, μπορεί να θεωρηθεί ότι  έχει  μαγικές δυνάμεις, ή απλά μπορεί να φορεθεί μόνο ως διακόσμηση.

Στην αρχαία Αίγυπτο το δαχτυλίδι εμφανίζεται  ως ένα  ρουλεμάν που χαράζεται χτυπώντας το. Η ιερογλυφική  που αναπτύχθηκε  χάραξε τις πρώτες σφραγίδες. Οι Έλληνες φορούσαν τις χρυσές ζώνες, συχνά με μια  χάραξη. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι για να φορούν  δαχτυλίδια έπαιρναν άδεια  από το νόμο. Στην πρόωρη Ρώμη, τα δαχτυλίδια σιδήρου φορέθηκαν από όλους τους ελεύθερους, οι οποίοι το φορούσαν στο τέταρτο δάκτυλο του αριστερού τους χεριού γιατί από εκεί πίστευαν ότι περνούσε η φλέβα που συνδέεται κατευθείαν με την καρδιά.

 Κάτω από την πρόωρη αυτοκρατορία, στους υψηλόβαθμους πολίτες επιτράπηκε  να φορέσουν τα χρυσά δαχτυλίδια αργότερα. Οι γεννημένοι ελεύθεροι πολίτες φόρεσαν χρυσά, οι ελευθερωμένοι σκλάβοι φόρεσαν το ασημένια, και οι σκλάβοι φόρεσαν τα σιδερένια. Οι ρωμαϊκές οικοδέσποινες φόρεσαν τα γαμήλια δαχτυλίδια, μερικές φορές μαζί με ένα μικρό κλειδί , που δήλωνε  την αρχή τις δικής τους  οικογένεια.

Οι πρώτοι Χριστιανοί υιοθέτησαν τη χρήση των δαχτυλιδιών  και κατά τη διάρκεια του5ου έως τον 15 αιώνα έγινε συνήθεια για έναν επίσκοπο να λάβει ένα δαχτυλίδι ως τμήμα της τελετής της καθαγίασης. Οι παπάδες λαμβάνουν παραδοσιακά το δαχτυλίδι του αποκαλούμενου ψαρά, ένα δαχτυλίδι χαραγμένο με το όνομα του παπά που μοιάζει με μια φιγούρα του Αγίου Πέτρου σε ένα αλιευτικό σκάφος. Ο παπάς χρησιμοποιεί το δαχτυλίδι για να βεβαιώσει στις παπικές συνόψεις, και καταστρέφεται όταν πεθαίνει. Από τους μεσαιωνικούς χρόνους τα δαχτυλίδια έχουν παρουσιαστεί επίσης στους βασιλιάδες . Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα η δημοτικότητα των δαχτυλιδιών έφθασε στο ύψος της, και ένα ή περισσότερα δαχτυλίδια, συνοδεύονταν συνήθως με τα κοσμήματα, φορέθηκαν συχνά σε κάθε δάχτυλο.

Τα δαχτυλίδια αρραβώνων έχουν δοθεί από τους αρχαίους χρόνους. Ένα σχέδιο με ένα διαμάντι έγινε δημοφιλές στο 15ο αιώνα. Τα γαμήλια δαχτυλίδια είναι επίσης μια αρχαία παράδοση, όπως και η χρυσή ζώνη που είναι δημοφιλής από το 16ο αιώνα.